Paul (63)

Paul (63) woont al bijna dertig jaar in het Rivierenhuis. Hoewel een extra kamer best fijn zou zijn, koos hij ervoor te blijven. Eind 2024 kon hij terug naar zijn gerenoveerde woning en zijn vertrouwde uitzicht over de stad en de binnentuin.

Waarom ben je in het Rivierenhuis gaan wonen?

Ik woonde in De Pijp, maar mijn relatie ging uit. Op basis van mijn inschrijving kon ik dit krijgen. Van buiten leek het me niks, maar binnen voelde het meteen goed. Het uitzicht vind ik fantastisch en het is vlakbij het Amstelpark en de Amstel. Ik ben toen begonnen met hardlopen. Van hier naar Ouderkerk en terug is zestien kilometer, even ver als de Dam-tot-Damloop. Ook begraafplaats Zorgvlied is dichtbij. Daar geef ik wel eens rondleidingen. Verschillende oud-bewoners van het Rivierenhuis liggen daar ook. Toen ik hier kwam, woonden hier nog best veel oud-onderwijzers en -onderwijzeressen, maar die zijn gaandeweg weggevallen.

Je bent al lang lid van de bewonerscommissie. Waarom?

De bewonerscommissie is in 2007 opgericht en ik ben er datzelfde jaar bij gekomen. Er waren toen plannen voor sloop van de helft van de flat. Dat is gelukkig niet doorgegaan. Ik zag de flat steeds meer verloederen. Afval in de gangen, ongedierte en geluidsoverlast. Er was steeds minder samenhang tussen de bewoners. We hebben veel gedaan voor de leefbaarheid: tuinfeesten en pizzafeesten in het restaurant bij het zwembad. De bloembakken bij de ingang verzorgen we ook zelf.

Nu is het gebouw alsnog gerenoveerd. Was dat nodig?

Ja behoorlijk. Er was achterstallig onderhoud omdat plannen steeds werden uitgesteld. Sommige woningen hadden last van schimmel en van lekkages door roestige leidingen. Het was hier ook erg gehorig, dus je moest het maar treffen met je buren. De architecten hadden grootse plannen, bijvoorbeeld met een vide in de hal en een dakopbouw. Maar dat werd toch te duur. De bewoners zaten ook niet echt te wachten op al die extra’s.

Je moest zelf ook naar een wisselwoning. Hoe was dat?

Dat was een hectische tijd. Eerst kreeg ik een wisselwoning in de hoek toegewezen. Later bleek dat daar ook een trappenhuis voor de bouwvakkers zou komen, dus dat zou erg onrustig zijn. Gelukkig kreeg ik een andere wisselwoning. Op zich heb ik niet veel spullen, maar de interne verhuizing was toch inspannender dan gedacht. Er waren ook wat tegenslagen: er is per ongeluk een KPN-kabel doorgesneden, in de koude wintermaanden hebben we een paar keer zonder verwarming gezeten en er lekte regenwater in het toilet langs de verroeste pijpen. Het was wel leuk om een tijdje een ander uitzicht te hebben: in de verte zag ik zelfs de Johan Cruijff Arena.

Je bent nu terug in je vernieuwde woning. Hoe bevalt het?

De extra isolatie helpt goed tegen de geluidsoverlast. De vloerverwarming is wel even wennen want die reageert langzamer op de thermostaat. Door de renovatie raakte ik mijn garage kwijt, maar er is hier genoeg parkeerplek op straat. En ik heb nu een berging op mijn eigen verdieping, in een van de voormalige HAT-eenheden. De fietsenstalling is een hele verbetering. Die voelt veel veiliger omdat er nu zicht op is vanaf de straat. Ik geniet van mijn zonnige terras aan de achterkant met uitzicht over de binnentuin. Ik heb de specht weer gehoord! Ik ben blij dat ik weer thuis ben.