Suze Meijer-Crost (100) heeft zestien jaar in het Rivierenhuis gewoond. Toen ze hoorde van de renovatie, besloot ze dat niet af te wachten. Met veel plezier woont ze nu in een vergelijkbaar appartement in Amstelveen.
Ik was al 81 en woonde op drie-hoog, zonder lift in de Vechtstraat. Mijn dochters zeiden dat ik beter niet kon wachten tot ik halsoverkop zou moeten verhuizen als ik de trap niet meer op kan. Maar een woning op de begane grond wilde ik niet, dat is altijd zo donker en vochtig. Daarom ging ik met een van mijn dochters, een schoonzoon en een kleindochter kijken naar een woning op de tweede verdieping in het Rivierenhuis. We keken elkaar aan en knikten: dit was helemaal goed, vooral vanwege het mooie uitzicht op de tuin. Traplopen kan ik trouwens nog steeds prima.
Waar ik ook ben, ik maak altijd heel makkelijk contact. Toen ik er kwam wonen, waren er nog een paar mensen uit het onderwijs. Daar waren de flats oorspronkelijk voor gebouwd. Ik heb ook in de bewonerscommissie gezeten. Wij hebben ervoor gezorgd dat er in de hal een bankje kwam, waar mensen even kunnen zitten als ze op de taxi wachten. In 2015 kregen we een prijs van het Eigen Haard Fonds. Daardoor hangen er prachtige foto’s van Nederlandse rivieren bij de lifthallen. Bewoonster Adriana Schuurman heeft er een paar gemaakt.
De woningen waren vreselijk gehorig. Tegenover mij woonde een man met een hond. Als die blafte, was het net of hij midden in mijn kamer zat. De buurman naast me draaide soms keiharde muziek. Maar toen ik er naartoe ging en vroeg of het wat zachter kon, deed hij dat meteen. Je kunt dat het beste vriendelijk vragen.
Op een keer was er een vreselijke lekkage. Ik dacht dat het van de wasmachine van de bovenburen kwam. Toen ik daar aanbelde en op de deur bonkte, deed niemand open. Kort daarna stroomde het water langs de ramen. Toen heb ik 112 gebeld. De politie heeft de deur opengebroken en toen bleek dat daar een wietplantage zat!
Mijn overbuurman had zijn elektrische kachel via een verlengsnoer aangesloten op een stopcontact in de gang. Hij heeft ook een keer ons boekenkastje in het trappenhuis in de fik gestoken en het glas in een tussendeur stuk geschopt. Dat ging niet meer, hij is toen naar een plek met begeleid wonen gegaan. Een andere bewoner heeft een keer brand gesticht in de fietsenberging. Er kwam allemaal roet in mijn woning. Ik had het ook ingeademd en moest voor controle naar het ziekenhuis, maar het viel mee. De gordijnen en de vloerbedekking waren zwart. Dat is door de verzekering vergoed.
Toen bekend werd dat Eigen Haard het Rivierenhuis ging renoveren, vonden mijn dochters het beter dat ik zou verhuizen. Ik heb niet gewacht tot ik een urgentie kreeg. Wel jammer dat ik daardoor geen verhuiskostenvergoeding heb gekregen. Ik had gehoopt op een beetje coulance vanwege mijn hoge leeftijd. Ik woon nu fijn in Amstelveen. Nog steeds ga ik elke woensdagochtend zwemmen in het De Mirandabad. En soms ga ik ook nog koffiedrinken in het Huis van de Wijk in de Rijnstraat. Het is daar heel gezellig, ik word er nog steeds als gast verwelkomd.