De herrijzenis van een wijk

Column

23 mei 2019

Op een zonnige lenteochtend loop ik door de Indische Buurt. Ik wandel langs de eerste woningen die Eigen Haard een eeuw geleden op de Zeeburgerdijk heeft gebouwd; eigentijdse woningen voor de arbeiders van de fabriek Werkspoor. Een buurtje met 160 zeer comfortabele woningen. Alles staat er nu prachtig bij; groene speelterreinen en pleinen, gerenoveerde woningen en fraaie nieuwbouw. Maar het belangrijkste, een gevarieerde bevolking die zich thuis voelt in de wijk.

Maar we komen van ver. In de jaren zeventig gaat het slecht met de Indische Buurt. Op sommige plekken is verpaupering. Wethouder Jan Schaeffer luidt begin jaren ’80 de noodklok. Corporaties kopen panden op van eigenaren die geen geld hebben om ze zelf op te knappen.

Twee keer stadsvernieuwing

De resultaten van deze ronde stadsvernieuwing zijn niet denderend. De bevolking wordt eenzijdiger en het veiligheidsgevoel blijft laag. Tijd voor bezinning. Na de eeuwwisseling maken stadsdeel, corporaties, maatschappelijke organisaties, bewoners en ondernemers om tafel een samenhangend plan. Economische en sociale ontwikkeling gaan hand in hand. Er wordt gerenoveerd, gesloopt, gebouwd, verkocht en veel aandacht besteed aan de initiatieven en ideeën van bewoners. Krachten in de wijk zijn zo gemobiliseerd. De gemeente knapt in overleg met partijen de pleinen op, de huiskamers van de buurt. De trots komt terug!

Stormachtige ontwikkeling 

De Indische Buurt maakt een stormachtige ontwikkeling door. Samenwerking is de kurk waar het succes op drijft. Met sterke partijen die betrokken zijn en blijven. Dit is het principe waar ik sterk in geloof; bepaal het doel, de bestemming met je partners, wees standvastig, geef steun en gun elkaar de ruimte.

De keerzijde en de balans 

De ontwikkeling van de Indische Buurt heeft volgens sommigen een keerzijde. De oude bewoners zijn de buurt uit gejaagd. De verandering is te snel gegaan en het grote geld heeft de wijk overgenomen. Het ligt veel genuanceerder. Feit is dat de woningmarkt zich stormachtig heeft ontwikkeld. Maar juist corporaties zijn het tegenwicht. Die zorgen dat er een balans blijft bestaan en er plek is voor mensen die het minder hebben. 

Nog volop werk voor de wijken

Zeker, er is nog volop werk; de opvang van kwetsbaren in de wijk heeft nu onze volle aandacht. We moeten voorkomen dat er overlast ontstaat en zorgen dat kwetsbare bewoners de juiste ondersteuning krijgen van onze zorgpartners. We bieden nieuwe huisvestingsconcepten waar kwetsbare huurders, soms met andere bewonersgroepen goed samen in een buurt wonen. We zorgen voor meer aanwezigheid en zichtbaarheid in de wijk door wijkbeheerders die het eerste aanspreekpunt zijn voor onze bewoners. En het is onze taak te zorgen dat er voor iedereen een plekje is in een prettige en gemengde buurt.

Al veertig jaar ben ik betrokken bij de sociale woningbouw in Amsterdam en omgeving. Binnenkort komt daar voor mij een eind aan. Maar het verhaal van de sociale huisvesting gaat door. En mijn passie voor prettige wijken ook. Ik blijf het volgen. Op een mooie lenteochtend en op een koude winterdag.

Elke Heidrich

elke

Eigen Haard bestaat op 8 september precies 110 jaar. We vieren dat met een columnserie waarin we onze geschiedenis en de toekomst verbinden

,
Chat met ons